• رابطه اضطراب مرگ با اختلال سازگاری: نقش واسطه ای خودبیمار انگاری در دوران شیوع کرونا

    جزئیات بیشتر مقاله
    • تاریخ ارائه: 1401/03/31
    • تاریخ انتشار در تی پی بین: 1401/05/24
    • تعداد بازدید: 109
    • تعداد پرسش و پاسخ ها: 0
    • شماره تماس دبیرخانه رویداد: 09050265032

    رابطه اضطراب مرگ با اختلال سازگاری: نقش واسطه ای خودبیمار انگاری در دوران شیوع کرونا

    اکنون بیش از دو سال از زمان شناسایی ویروس کرونا گذشته است. در این دوره، زندگی ما کاملا تغییر کرده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه اضطراب مرگ و اختلال سازگاری با واسطه گری خودبیمار انگاری در دانشجویان شهر تهران بود. روش پژوهش حاضر، توصیفی بود. جامعه آماری را کلیه دانشجویان شهر تهران در سال 1400 تشکیل دادند. حجم نمونه 220 نفر بود. گروه نمونه به استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند.

    تعداد کل 220 شرکت کننده پرسشنامه های خودگزارشی را در مورد اضطراب مرگ، اختلال سازگاری، خودبیمارانگری و اطلاعات جمعیت شناختی پر کردند. برای تحلیل داده ها از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری با در نظر گرفتن سطح خطای 0.05 استفاده شد. تحلیل مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که مدل نظری برازش بسیار خوبی با داده ها دارد و تاثیر واسطه ای علائم خودبیمارانگاری را بر ارتباط بین اضطراب مرگ و علائم اختلال سازگاری تایید می کند. براساس این یافته ها اضطراب مرگ با تاثیر بر خودبیمارانگاری باعث وجود علائم اختلال سازگاری در بین دانشجویان می شود .

سوال خود را در مورد این مقاله مطرح نمایید :

با انتخاب دکمه ثبت پرسش، موافقت خود را با قوانین انتشار محتوا در وبسایت تی پی بین اعلام می کنم