• بررسی تاثیر درمان غیر جراحی پریودنتال بر میزان هموگلوبین گلیکوزید در بیماران دیابتی نوع ii

    جزئیات بیشتر مقاله
    • تاریخ ارائه: 1387/01/01
    • تاریخ انتشار در تی پی بین: 1387/01/01
    • تعداد بازدید: 772
    • تعداد پرسش و پاسخ ها: 0
    • شماره تماس دبیرخانه رویداد: -
    مقدمه: بیماری پریودنتال یکی از بیماری های عفونی همراه با التهاب شایع در میان افراد مبتلا به دیابت ملیتوس می باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر درمان غیر جراحی پریودنتال بر میزان هموگلوبین گلیکوزید در بیماران دیابتی نوع ii بود.

    مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که مسائل اخلاقی آن در مورد تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی شاهد تهران قرار گرفته است، تعداد 20 بیمار دیابتی نوع ii با کنترل ضعیف و مبتلا به پریودنتیت مزمن از بیماران مراجعه کننده به مرکز دیابت یزد انتخاب شدند. درمان های مکانیکی پریودنتال (آموزش بهداشت دهان، جرمگیری و تسطیح سطح ریشه) برای تمام دهان انجام شد. در ابتدای مطالعه و 3 ماه بعد از انجام درمان میزان هموگلوبین گلیکوزیله (hba1c) و گلوکز ناشتا خون (fbs) و پارامترهای کلینیکی پریودنتال (پلاک ایندکس، جینجیوال ایندکس، عمق پروبینگ، درصد نواحی با عمق پروبینگ بیشتر یا مساوی 4 mm و درصد نواحی با عمق پروبینگ بیشتر یا مساوی (6 mm اندازه گیری و ثبت شدند. نتایج توسط آزمون آماری paired t-test آنالیز شدند.

    یافته ها: تمامی شاخص های پریودنتال همه بیماران بعد از درمان بهبود یافت (p<0.001) میزان هموگلوبین گلیکوزید به طور مشخصی بعد از 3 ماه دوره کنترل کاهش پیدا کرد (p<0.001).

    نتیجه گیری: نتایج مطالعه ما نشان داد که درمان های غیر جراحی پریودنتال با کاهش میزان هموگلوبین گلیکوزید در بیماران دیابتی نوع ii مرتبط است و بنابراین توصیه می شود کنترل عفونت های پریودنتال بعنوان قسمت مهمی از درمان معمول بیماران دیابتی در نظر گرفته شود.

سوال خود را در مورد این مقاله مطرح نمایید :

با انتخاب دکمه ثبت پرسش، موافقت خود را با قوانین انتشار محتوا در وبسایت تی پی بین اعلام می کنم
مقالات جدیدترین ژورنال ها