• ارزیابی پراکنش فضایی و میزان دسترسی به فضاهای باز شهری جهت مدیریت بحران (نمونه موردی :شهر تبریز)

    جزئیات بیشتر مقاله
    • تاریخ ارائه: 1392/07/24
    • تاریخ انتشار در تی پی بین: 1392/07/24
    • تعداد بازدید: 1068
    • تعداد پرسش و پاسخ ها: 0
    • شماره تماس دبیرخانه رویداد: -

    بررسی ها نشان می دهد که طبق گزارش سازمان ملل در سال 2003 میلادی،کشور ایران در بین کشورهای جهان رتبه نخست را در تعداد زلزله های با شدت بالای 5.5 ریشتری و داراب یکی از بالاترین رتبه ها در زمینه آسیب پذیری ناشی از وقوع زلزله و تعداد افراد کشته شده را در اثر این سانحه داشته ، براساس همین گزارش در کشور ایران زلزله وجه غالب را دربین سوانح طبیعی دارا می باشد . در این میان شهر تبریز یکی از شهرهای بزرگ و مهم ایران است که در نقشه پهنه بندی خط زلزله ایران در جایگاه پهنه با خطر بسیار بالا قرار دارد .طرح ریز پهنه بندی خطر زلزله شهر  تبریز که توسط شرکت تهران پادیر انجام شده در شرایط حداکثری 426 هزار نفر تلفات انسانی را برای زلزله تبریز پیش بینی کرده است . وجود چنین پتانسیل زلزله ای همراه با وجود بافت های فرسوده و حاشیه ای از یک طرف و وجود سوابق زلزله های تاریخی پدید آمدن یک فاجعه عظیم انسانی را در این شهر قابل پیش بینی می کند . در این میان فضاهای باز شهری یکی از مهم ترین عناصر و کاربری های شهری جهت کاهش اثرات زلزله در مرحله اول و اسکان موقت بعد از وقوع زلزله و یکی از موثرترین ابزارهای مدیریت بحران به حساب می آید . اما مهم ترین مسئله در این میان میزان دسترسی به این فضا ها می باشد . در صورت دسترسی  پائین این فضاها عملا غیر قابل استفاده بوده و نمی توانند نقش موثری در مدیریت بحران پس از وقوع زلزله را ایفا کنند . در این تحقیق تلاش می شود با استفاده از توابع تحلیل نرم افزار arc gis 9.3 ابتدا به شناسایی فضاهای باز در شهر تبریز؛میزان دسترسی به فضاهای باز در شهر تبریز مشخص شود.نتایج حاکی از ذسترسی پائین اکثر فضاهای باز در شهر تبریز است . 

سوال خود را در مورد این مقاله مطرح نمایید :

با انتخاب دکمه ثبت پرسش، موافقت خود را با قوانین انتشار محتوا در وبسایت تی پی بین اعلام می کنم
مقالات جدیدترین رویدادها
مقالات جدیدترین ژورنال ها